Nico

02 februari 2017

Geen reacties

Home Blog

Wat is en doet een prive detective

Nederland loopt achter waar het gaat om inzet van particuliere organisaties die rechercheren (onderzoeken), of ook wel genoemd recherchebureau, particulier onderzoeker of prive detective. In de meeste landen is het inzetten van een prive detective net zo gewoon als het halen van een brood bij de bakker. In het Amerikaanse rechtssysteem zijn ze zelfs al niet meer weg te denken en hebben ze zelfs extra bevoegdheden.

Waarom is het in Nederland nog niet een gemeengoed? Voornamelijk omdat er nog steeds een hoop onduidelijk is over deze beroepsgroep en het bestaan van een prive detective.

We hopen met dit stuk deze onduidelijkheden weg te nemen.

Wat is een privédetective?

De privédetective is meestal iemand die een carrièrestap heeft gemaakt. Vaak betreft het een oud-politieman of een oud-militair. Logisch, want deze vaardigheden, die je opdoet binnen deze overheidsdiensten, kun je eenvoudig gebruiken in de particuliere sector.

Om aan het werk te gaan als prive detective dien je een diploma te behalen, goedkeuring van politie en justitie te krijgen en een vergunning te hebben. Momenteel zijn er in Nederland slechts een aantal bekende bureau’s (12) en +/- 342 ZZP’ers die zich hiermee bezig houden. Natuurlijk is er een groot verschil in kwaliteit en kundigheid, want ervaring telt als geen ander in dit vakgebied.

Wat doet een prive detective

Het werk is veel omvattend, het varieert van het bespieden van vreemdgangers, bedrijfsfraude, partneralimentatie onderzoek, ziekteverzuim fraude tot het controleren van de naleving van een concurrentiebeding en adviseren bij en ter voorkoming van problemen. De opdrachtgevers variëren dan ook van particulieren, bedrijven tot overheid.

Onafhankelijke waarheidsbevinding

De waarheidsbevinding staat altijd hoog in het vaandel, elke recherchebureau zal het onderzoek richten op deze waarheidsbevinding, soms is het resultaat voor de klant bevredigend maar het komt ook zeker voor dat deze waarheidsbevinding niet ‘in het straatje’ van de opdrachtgever valt.

Een prive detective behoort een onderzoek altijd onafhankelijk uit te voeren en te rapporteren ongeacht wat de opdrachtgever zou willen horen.

Hoewel een privédetective meestal in het civiele recht wordt ingezet om bijvoorbeeld bewijs rechtsgeldig onafhankelijk te vergaren (een rapport van een recherchebureau is rechtsgeldig bewijsmateriaal en verklaringen worden gedaan als getuige-deskundige), worden bevindingen ook soms gebruikt in het strafrecht.

Namelijk waar veel aangiftes bij de politie niet onderzocht worden wegens gebrek aan mankracht om bewijs te verzamelen, is bewijs aangeleverd door een recherchebureau (prive detective) voor justitie een gemakkelijke manier om te scoren en worden dit soort aangiftes wel vaak behandeld.

Eisen voor prive detective

In Nederland zijn er een aantal wetten die voor onze beroepsgroep van toepassing zijn, zo dient er een vergunning van het Ministerie van Justitie (Dienst Justis) te zijn, moeten we ons conformeren aan de Wet Particuliere Beveiligingsorganisaties en Recherchebureaus (WPBR), de Regeling Particuliere Beveiligingsorganisaties en Recherchebureaus (RPBR) en aan de Wet Bescherming Persoonsgegevens (WPB) waar het gaat om geheimhouding en wijze van onderzoek. Daarnaast dient elk recherchebureau een goedgekeurde klachtenregeling (door Justitie) te handhaven.

Elke prive detective dient het diploma Particulier Onderzoeker te hebben gehaald en toestemming hebben gekregen van de Politiekorpschef om de werkzaamheden uit te voeren.

Geheimhouding? Hoe zit dat?

Voor recherchebureau’s met een vergunning van het Ministerie van Justitie geldt hetzelfde als de beroepsgeheimen die zijn gebonden aan bepaalde beroepen. Zo mogen dokters, huisartsen, chirurgen, boekhouders, apothekers, advocaten, pyschologen, particuliere onderzoekers en beëdigde ambtenaren geen geheimen prijsgeven die klanten hen hebben toevertrouwd.

Recherchebureau’s hebben dus een strikte geheimhouding van al hetgeen, dat bij het aangaan en de uitvoering van een overeenkomst bekend is geworden, tenzij wettelijke getuigplicht bestaat of als die gegevens betrekking hebben op een strafbaar feit en overeenkomstig het bepaalde in artikel 4.3 aan de politie worden verstrekt. De geheimhoudingsplicht strekt zich ook uit tot de identiteit van de opdrachtgever.

De straffen voor wie zich niet aan deze geheimhoudingsplicht houdt, zijn niet mild (art. 272/273 WvS). Als je een beroepsgeheimen openbaar maakt, kan dat tot een maximumstraf van zes maanden gevangenis opleveren. Bovendien riskeer je de vergunning kwijt te raken om de werkzaamheden uit te voeren of zelfs een schorsing bij de beroepsorde of Justitie.

Volgens de wet zijn er enkel de volgende mogelijkheden om de informatie uit een onderzoek of klant gegevens ‘openbaar/kenbaar/inzichtelijk’ te maken:

  • De opdrachtgever verleent expliciet toestemming
  • Een rechter verzoekt expliciet om deze informatie
  • De opdrachtgever (particulier) is overleden
  • De opdrachtgever (bedrijf) is ontbonden

Een hoop onduidelijkheden die wij de afgelopen tijd hebben gehoord zijn hierboven uitgelegd, mochten er toch nog vragen zijn stel ze dan gerust aan ons.

Deel dit artikel


Lees ons blog, de persberichten of volg ons op social media

We proberen altijd onze bezoekers, klanten en partners op de hoogte te houden van bepaald nieuws. Wilt u ook op de hoogte gehouden worden? Kom dan regelmatig terug op onze website of volg ons op Facebook of Twitter.

Hulp of advies nodig?

BEL ONS

020 65 86 117